Czuwanie z okazji 13 rocznicy śmierci Jana Pawła II
5 kwietnia 2018 roku Młody Asyż wraz z księdzem Markiem uczestniczył w czuwaniu modlitewnym, zorganizowanym przez Grupę Młodzieżową z Królówki z okazji 13 rocznicy śmierci naszego Ojca Świętego Jana Pawła II.
Podczas czuwania obejrzeliśmy prezentację o życiu Papieża, który do końca pozostał człowiekiem, łączyliśmy się w śpiewie a na koniec mieliśmy okazję ucałować relikwie św. Jana Pawła II.
Dla nas – ludzi młodych Ojciec Święty zapisał się jako wychowawca, ale przede wszystkim nasz wielki przyjaciel. Pokazywał, że jesteśmy dla niego największym skarbem. Nie szczędził wyrazów serdeczności i życzliwości. Przyciągał nas do siebie proponując wcale nie łatwy sposób istnienia. Troszczył się o ludzi w każdej sferze życia i w każdej fazie rozwoju!
Czuwanie, które przygotowała młodzież z Królówki wywołało u nas mnóstwo pozytywnych wrażeń i zmusiło do refleksji. Zadawaliśmy sobie pytania: po co wstawać rano – skoro można spać dłużej? Po co się wysilać, toczyć nierówną walkę – skoro można pójść na łatwiznę? Po co działać – skoro i tak nikt nas nie doceni? Odpowiedź na postawione przez nas pytania znaleźliśmy w słowach Papieża: „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”. Jan Paweł II podczas przemówienia do młodych na Westerplatte dokładnie tłumaczył, o co chodzi z "bardziej być" i "więcej mieć". Człowiek jest sobą poprzez wewnętrzną prawdę. Jest to prawda sumienia odbita w czynach. Ktoś, kto nauczy się obcować z Bogiem na gruncie wewnętrznej prawdy swego sumienia, jest mocny. Ojciec Święty pokazał nam, jak bardzo ważna jest ta moc sumienia, która płynie z Chrystusa. Ona właśnie potrzebna jest, aby od siebie wymagać, by postępowaniem naszym nie kierowała chęć zaspokojenia własnych pragnień za wszelką cenę, ale poczucie powinności: spełniam to, co jest słuszne, co jest moim powołaniem, moim zadaniem.
Czas, który spędziliśmy razem na tym czuwaniu pozwolił na przypomnienie słów, które kierował do nas Jan Paweł II ale z pewnością zaowocował też pogłębieniem naszej relacji z Chrystusem i drugim człowiekiem.





































