Tarnów- stolica diecezji Tarnowskiej
We wtorkowe popołudnie udaliśmy się do Tarnowa - stolicy naszej diecezji. To przepiękne, zabytkowe miasto i jednocześnie polski biegun ciepła. Warto więc tu przyjechać, by zaznać pięknej pogody i pooglądać cudne, zadbane budowle architektoniczne, dzięki którym miasto nazywane jest "Perłą Renesansu".
Wspólnota parafialna pw. Św. Maksymiliana Kolbego w Tarnowie jest stosunkowo młoda. Powstała w pewnych okolicznościach i warunkach, jakie zaistniały i dały początek parafii, której patronuje największy święty współczesnych czasów – św. Maksymilian Kolbe, zakonnik, franciszkanin z Niepokalanowa i męczennik z obozu w Auschwitz, gdzie zupełnie świadomie, w sposób heroiczny oddał własne życie, aby w ten sposób uratować życie ojca rodziny. W diecezji tarnowskiej pełnił posługę arcypasterza od 22 maja 1962 r. ks. biskup Jerzy Ablewicz, pełen wiary i pobożności, oddany bez reszty Kościołowi, o wielkim poczuciu odpowiedzialności za Kościół partykularny jemu powierzony. Władze komunistyczne w programie walki z kościołem nie zezwalały na budowę nowych świątyń, mimo że potrzeby tworzenia nowych, bardziej dynamicznych parafii były wielkie. Dlatego ksiądz biskup wykorzystywał każdą istniejącą kaplicę, nawet zakonną, aby tworzyć nowe wspólnoty parafialne. W takich okolicznościach wziął pod uwagę kaplicę klasztorną sióstr Urszulanek, przy ul. Bema w Tarnowie, w której kapelan sióstr, ks. prof. Leopold Regner, organizował pewnym zakresie odrębne nabożeństwo niedzielne dla przybywających tam wiernych. Dnia 17 grudnia 1971 r. ks. biskup Jerzy Ablewicz powołał odrębną wspólnotę duszpasterską dla okolicznych wiernych. Nam-uczestnikom projektu Młody Asyż dane było zwiedzić Tarnów i tą przepękną Parafię. Zwiedzilismy również Bazylikę Katedralną NNMP na Tarnowskim rynku równocześnie dowiadując się o jej historii. Jest to najbardziej reprezentatywny zabytek Tarnowa. Wielokrotnie przebudowywana. W swym pierwotnym, gotyckim XIV-wiecznym kształcie, była to zapewne budowla bezwieżowa, z prostokątnym prezbiterium, wzniesiona z cegły z dodatkiem kamienia. Stopniowo pierwotna bryła kościoła była obudowywana kaplicami od końca XIV w. do XIX w. Od początku też nosił wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Nie wiadomo jednak, czy ów XIV-wieczny kościół jest identyczny - oczywiście w swej najstarszej częśći - z obecną świątynią katedralną. Trudność powstaje dlatego, ponieważ historyk Polski ksiądz Jan Długosz podaje, że w roku 1400 biskup krakowski Piotr Wysz "założył kościół kolegiacki pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny, z dawnego kościoła parafialnego, który mu tytułu swego ustąpił". Stało się to staraniem Jana z Tarnowa , wnuka założyciela miasta. W oparciu o ten fakt utarło się przekonanie, że na rok 1400 przypada początek budowy obecnego kościoła. Wydaje się to jednak niesłuszne, gdyż wiadomo, że już w drugiej połowie XIV stulecia dobudowano do owego pierwotnego kościoła parafialnego istniejącą do dziś kaplicę boczną Świętego Krzyża, zwaną też Bożego Ciała.Tego samego dnia zwiedziliśmy Muzeum Etnograficzne . Jest to klasycystyczny, zabytkowy dworek podmiejski z dawnym ogrodem i piętrowym spichlerzem zbudowanym w końcu XVIII w. Początki działalności Muzeum oparte były na niewielkim zbiorze etnograficznym, który obecnie liczy ponad 5 000 obiektów. Wśród nich główne miejsca zajmują eksponaty charakteryzujące tradycyjną kulturę ludową regionu tarnowskiego. Poza wymienionymi eksponatami w Muzeum gromadzone są obiekty związane z życiem i kulturą Romów. W 1990r. została tu otwarta pierwsza na świecie stała wystawa poświęcona tematyce romskiej. Na dziedzińcu Muzeum zainstalowana jest także sezonowa wystawa plenerowa „Tabor”.
Czas poświęcony na wizytę w Tarnowie uważamy za maksymalnie dobrze wykorzystany. Tarnów zachwycił nas swoimi atrakcyjnymi zabytkami. Nie mogliśmy się oprzeć urokowi starówki.
Źródła:
http://www.polskaniezwykla.pl/
http://www.gazetakrakowska.pl/
