Wizyta na żydowskim cmentarzu w Nowym Wiśniczu

            17 maja br. uczestnicy projektu – Dominik i Krzysiek odwiedzili żydowski cmentarz w Nowym Wiśniczu.

            Jest on usytuowany na wzgórzu w południowej części miasta i ogrodzony metalową siatką. Na cmentarz prowadzą dwa wejścia. Jedno od strony południowej, drugie zaś od północnej. Cały obszar tej nekropolii porośnięty jest krzakami i drzewami, spośród których wyłaniają się macewy.  Słowo macewa w języku hebrajskim oznacza pomnik. Przyjęło się nim określać specyficzny rodzaj nagrobka, najbardziej powszechny na cmentarzach żydowskich – pionową płytę zwieńczoną prostokątnie, półkoliście lub trójkątnie, opatrzoną inskrypcją a często też ornamentyką. Zauważyliśmy, że wszystkie zachowane epitafia na tym cmentarzu wykonane zostały w języku hebrajskim. Ponadto na nagrobkach można zauważyć rzeźbione motywy zwierzęce – lwa, gołębia bądź jelenia. Po powrocie z tej wycieczki zastanawialiśmy się co mogą one symbolizować.  Analizując źródła dotarliśmy do informacji mówiących, że lwa rzeźbiono na nagrobkach ludzi studiujących święte księgi; jelenia – jako wspomnienie po Hirszach (żyd. jeleń) albo Cwich (hebr. jeleń); natomiast gołębie – symbole pokoju, rzeźbiono często na wspólnych mogiłach męża i żony bądź matki i córki.

           Wyjazd uważamy za udany i ubogacający nasz zasób informacji, gdyż cmentarze żydowskie to cenne źródło wiedzy z różnych dziedzin, przede wszystkim historii i kultury społeczności żydowskiej. Podsumowując, stwierdzamy, że jest to nasze wspólne dziedzictwo – żydowskie, polskie, europejskie.